یادداشت

قهرمانان كوچك كار

شراره رضائي

آقا، خانم ترو خدا، يه آدامس بخر، يه فال بخر، بخر ديگه..... اين ناله ها و درخواست كودكان محروميست كه هر روزه در كوچه  و خيابان ها شاهد حضور آنان هستيم، اين كوكان كار چه كساني هستند؟ آيا از سرزمين و دياري ديگر به اينجا آمده اند! كه اينچنين نسبت بــه زندگي و سرنوشتشان بــي تــفاوت هستيم و بي توجه از كنارشان عبور مي كنيم.

كودكان كار، كودكان من و تو هستند و حتي بي اغراق بگويم بزرگوارتر از كودكان من و تو! كه قهرمانانه با جثه هاي كوچك و ناتوان، نان آوران خانه و خانواده هستند، كودكاني كه اگر سرنوشت جور ديگري رقم مي زد و در خانواده اي مرفه، در ناز و نعمت متولد مي شدند مي توانستند پزشكان، مهندسان، مخترعان و... جامعه ما باشند.

كودكان كار، بي پناه ترين و مظلوم تريــن قشر كارگران هــرجامعه را تشكيـل مي دهند كه دردناكترين و زشت ترين ظلم و استثمار انساني بر انساني ديگر و واقعيت هاي جامعه را به نمايش مي گذارد. كودكان كار نسبت به ديگر اقشار كارگران زحمتكش، بيشتر مورد بهره كشي و آزار و اذيت از سوي كارفرمايان، جامعه و والدين  خود قرار مي گيرند.

اين پديده علت هاي مختلفي دارد كه محصول فقر ، عدم تامين معيشت خانواده، كمك به والدين و بدوش كشيدن بخشي از نيازهاي خانواده توسط كودك ،عدم آگاهي و بي اهميت تلقي دادن تحصيل كودكان، و تقسيم ناعادلانه سرمايه هاي كشور و مملكت باعث بروز و بوجود آمدن اينچنين معضلات اجتماعي مي شود  و هرساله كودكان بي شماري وارد بازار كار مي شوند و  به كارهايي مانند: واكس زني، گل روشي، آدامس فروشي، فال فروشي، پاك كردن شيشه هاي ماشين، باربري، پلاستيك فروشي، جارو كردن و ريختن گندم بر سر مزارها و... مي پردازند.

دسته اي از كودكان كار هيچ ارتباطي با خانواده ندارند و معمولا اين كودكان تحت نفوذ سرپرست يا شخصي كه از آنها سودجويي مي كند به صورت گروهي داراي زندگي اربابي هستند،  عده اي ديگر از اين كودكاني كه در خيابان كــار مي كنند  داراي خانواده هستند و شب ها به خانه برمي گردند و سرپناهي براي خوابيدن دارند و گروه ديگر كودكاني كه به همراه والدين خود در خيابان ها كار مي كنند.

اين كودكان در خيابان ها براي كسب درآمد انواع حقارت ها و خواري را متحمل مي شوند و همچنين در معرض شديد انواع خطرات قرار دارند و در اثر آشنايي با افــراد مختلــف از كــودكــان بــراي حمل مــواد مـخدر، قــاچــاق و انــواع سوء استفاده هاي جسمي و جنسي قرار مي گيرند.

كودكاني كه از وجود خانواده محرومند به اختلالات روحي ، رواني و افسردگي هاي شديد مبتلا مي شوند همچنين محروميت و سركوب شدن نيازهاي طبيعي دوران كودكي مثل بازي و تفرح توسط  والدين به اجبار آنان را وارد عالم سخت و مشقت بار كاروكسب  مي كند و اين كودكان متحمل ضربه هاي شديد اجتماعي سرخوردگي  مي شوند كه از توان كودكان خارج است و اثرات غيرقابل جبراني برجاي خواهد گذاشت.

80 درصد از اين كودكان در معرض انواع خطرات وبيماري ها و دچار سوء تغذيه ، مشكلات خوني ، كم  وزني، انواع بيماريهاي پوستي، چشمي و اختلالات يادگيري هستند. اين كودكان كار زير 18 سال متاسفانه به علت ناديده گرفتنشان و يا بهتر بگويم اصلاً ديده نشدن ازطرف هيچ منبعي مورد حمايت قرار نمي گيرند و به علت نياز شديد اقتصادي و فقر، تن به كارهاي طاقت فرسايي مانند باربري  و كار در كوره پزخانه ها به مدت طولاني گاه 10 ساعت در روز و با حداقل حقوق  ماهي 20 يا 30 هزار تومان كار مي كنند و به علت عدم آگاهي از قوانين كار و مقررات و عدم قدرت اعتراض به ساعات زياد و دستمزد كم، كارفرمايان و سرمايه داران از كار اين  كارگران كوچك استقبال مي كنند.

كودكان كار، كارگراني ارزان قيمت و قهرماناني بي مدعايند، اين كودكان همانند تمامي كودكان  دنيا حق دارند از يك زندگي سالم ، آموزش و تحصيل برخوردار باشند، بيائيد سرخي زندگي را بر گونه هاي زرد و صورت هاي رنگ پريده اين كودكان بنشانيم و بي خيال و بي خبر از كنارشان نگذريم.

به نقل از: www.koodekan.com

 (منتشر شده در شماره‌ی 72 روزنامه صبح - سه‌‌شنبه 23 مهرماه 1387)